*Τίτλος: Γλυκό Κορίτσι

*Συγγραφέας: Μαλβίνα Χαριτοπούλου - Κάραλη

*Εκδόσεις: Αστάρτη

*Έτος Έκδοσης: 1997

*Σελίδες: 383

*Σχήμα: 14 Χ 20

*Μαλακό εξώφυλλο 

*Κατάσταση: Πάρα Πολύ Καλή

*Περιέχει Φωτογραφίες του Μαρίνου Κουσουμίδη

*Η Παλαιοβιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο

*"Όταν ερωτευόταν, ένιωθε ένοχη, επειδή ήταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Κάποτε άρχισε να υπογράφει ως Αλίκη Γ. Ηλιάδη. Μάταιος κόπος. Η μείζων εικόνα ήταν εκεί, κυρίαρχη. Δεν θα έπειθε ποτέ κανέναν πως μπορούσε να είναι απλώς η γυναίκα κάποιου. Έζησε μια προσωπική ζωή, χωρίς την παραμικρή προστασία, ζωή που προσπαθούσε να περιμαζέψει, να σώσει τα κομμάτια της. Δεν μου θύμιζε ποτέ καμιά από τις ηρωίδες που υποδύθηκε. Αν κάποιος ρόλος μ' έκανε να τη σκέφτομαι και να την ταυτίζω μ' αυτόν, ήταν ο ρόλος που δεν έπαιξε: της μικρής φιλενάδας του Περόν, που τη διώχνουν, κι αυτή κοιτάζει τις βαλίτσες στον διάδρομο και αναρωτιέται: "Και πού θα πάω εγώ;" Ύστερα, ερχόταν ξανά η Αλίκη Βουγιουκλάκη και την πήγαινε όπου ήθελε"

*Η Αλίκη Βουγιουκλάκη (20 Ιουλίου 1933 - 24 Ιουλίου 1996) υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες Ελληνίδες ηθοποιούς. Γεννήθηκε στο Μαρούσι Αττικής. Από πολύ μικρή ηλικία φάνηκε το πλούσιο υποκριτικό της ταλέντο. Το 1952 έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από την οποία αποφοίτησε με Λίαν Καλώς. Σύντομα καθιερώθηκε στο χώρο και ονομάστηκε (από τον Φίνο αρχικά) Εθνική Σταρ της Ελλάδας. Το 1960, της απονεμήθηκε το 1ο Βραβείο ερμηνείας Α΄ Γυναικείου ρόλου στο Α΄ Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία της στην κινηματογραφική ταινία Μανταλένα, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου. Στις 18 Ιανουαρίου 1965 παντρεύτηκε με το Δημήτρη Παπαμιχαήλ, συμφοιτητή της στη Δραματική Σχολή και στις 4 Ιουνίου 1969 γεννήθηκε ο γιος τους, Γιάννης. Στις 5 Ιουλίου 1975, οι δύο ηθοποιοί πήραν διαζύγιο (επισήμως λόγω ασυμφωνίας συμβιώσεως). Μαζί, πρωταγωνίστησαν σε πολλά κινηματογραφικά και θεατρικά έργα, από τα πιο εμπορικά και πετυχημένα στην ιστορία του ελληνικού θεάματος. Το 1975 έφερε στην Ελλάδα τα μιούζικαλ, με το έργο του Νιλ Σάιμον "Καμπίρια". Ανέβασε επίσης με πρωτοφανή επιτυχία, ανάμεσα σε άλλα, τα μιούζικαλ "Καμπαρέ", "Τζούλια", και "Εβίτα" με τελευταίο το μιούζικαλ "Η μελωδία της ευτυχίας".